Uit het leven van alle dag ...

 Laatste update: vrijdag 05 februari 2010

Welkom op onze nieuwe "nieuwspagina". Hier willen wij u mee laten genieten van alle dingen die zoal
rond ons asiel gebeuren. Of dit nu de adoptie is van een hond, of het ophalen van een kitten, of het
bezoek van onze dierenarts. Het is de bedoeling om hier regelmatig een stukje te schrijven als het
ware in dagboekvorm. Wij hopen dat u het leuk vindt om op deze manier een beetje mee te kunnen
leven met Folyfoot en alles wat er zich rondom afspeelt.

woensdag 20-01-2010 De waarheid achter "het verhaal van Wapo de windhond in nood" en nog meer .... Hoe vreemd "baasjes" kunnen reageren als hun hond in het asiel blijkt te zitten na een geslaagde ontsnappingspoging hebben we recentelijk weer kunnen lezen in een krantenartikel. Bijna levensgroot afgebeeld staat de eigenaar met zijn Jack Russel Terrier op de foto om zijn ongenoegen te uiten ten opzichte van ons asiel. Deze persoon uit Waregem beweert dat hij 2 dagen heeft moeten wachten tot hij zijn hond mocht komen ophalen. Hoe ver ligt dat van de werkelijkheid? Héél ver kan ik u zeggen. De hond in kwestie was ontsnapt en deze persoon wilde persé nog dezelfde avond zijn hond komen ophalen. Aangezien het zondag was en al avond vertelde wij deze persoon dat hij de volgende dag zijn hondje mocht komen ophalen. Na een hoop protest werd het gesprek beëindigd. Na een paar minuten belde deze persoon weer terug. "Ik geef je honderd euro als ik nu mijn hond mag komen halen" was de boodschap. Het antwoord was "nee meneer, het is zondagavond en morgen om 15.00 uur kunt u uw hondje komen ophalen". Op maandag is ons asiel gesloten voor bezoekers, maar omdat we begrijpen dat de meeste baasjes hun lieveling niet graag zolang willen missen zijn we er op maandag voor die eigenaren op afspraak. Een extra service naar de mensen toe, alhoewel dat vaak niet zo gezien wordt. De volgende dag kregen we bij zijn vertrek uit het asiel te horen dat we nog niet van hem af waren. Een man van zijn woord, dat blijkt nu wel. En dan ook nog durven te beweren dat na een verblijf van nog geen 12 uur in ons asiel "de hond zichtbaar gewicht had verloren en van karakter was veranderd". Als een mens zoiets gelooft ..... dan weten wij het ook niet meer. Dan stond er nog een heel stuk in over "onze" Wapo, een ongelooflijk lieve Spaanse Windhond, die na 19 dagen pas werd opgehaald door zijn "baasje" Sammy Vanderdonckt uit Kluisbergen. Stomverbaasd hebben we gelezen hoe deze persoon zelf was mishandeld door ons, hoe verwaarloosd zijn hond was, dat wij Wapo zelfs een spuitje zouden laten geven en nog meer van dat soort onzin. Wij hebben Wapo laten vaccineren en op onze website geplaatst ter adoptie omdat zijn eigenaar onvindbaar was. De adresgegevens en het telefoonnummer dat geregistreerd stond via Wapo's chip was onjuist en alle pogingen om Wapo's thuis te achterhalen liepen op niets uit. Het is dankzij de speurtocht van de stichting Greyhounds In Nood (die Wapo naar Belgie hebben laten overkomen) dat Sammy Vanderdonckt er achter kwam dat Wapo bij ons verbleef. Deze stichting was en is overigens zelf ook niet happy met het hele verhaal omdat in het contract met hen duidelijk vermeld staat dat alle wijzingen (adres, telefoon en dergelijke) aan hen moeten worden doorgegeven zodat zij altijd op de hoogte zijn van de verblijfplaats van de door hen ingevoerde honden. Deze Sammy was zo agressief tegen ons dat wij de politiediensten  hebben moeten inschakelen omdat hij ons dreigde aan te vallen en te slaan met een leiband. Zelfs de 3 personen die met hem mee waren konden hem niet bedaren. De politie was snel ter plaatse waarvoor nogmaals onze dank. De kosten wilde hij niet betalen, maar de politie stelde ons in het gelijk en stelde Sammy voor de keuze, of betalen of zonder hond naar huis. De nota werd onder luid protest voldaan en we konden niets anders doen dan Wapo mee geven. Het was niet fijn om Wapo te zien vertrekken. Na die 19 dagen zat Wapo al behoorlijk in ons hartje genesteld en we hadden een heel ander type baasje in ons hoofd zitten voor hem. We wisten wel dat dit verhaal nog een staartje ging krijgen en we kregen gelijk. Het is voor een krant heel eenvoudig om sensatie te maken van niets. Je belt als reporter naar het asiel en zegt dat je naar aanleiding van een anonieme klacht belt. Natuurlijk vertellen wij ons verhaal en hoe het werkelijk gegaan is, maar daar hoef je als reporter zijnde niets mee te doen. Gewoon klakkeloos opschrijven wat die anonieme mensen ( die wél met naam in het artikel genoemd worden, ook zoiets vreemds ) je vertellen en klaar is Kees. Een dierenasiel is altijd een dankbaar onderwerp om je oplage mee omhoog te gooien. Bijna alle mensen houden van dieren zullen het lezen en degene die het aannemen als waarheid hebben meteen hun mening al klaar liggen. Als je probeert om dieren te helpen wil dat niet altijd zeggen dat je daar de baasjes ook mee helpt. Voor sommige mensen betekend hun dier op zo'n moment alleen maar een financiële last en die mensen zullen "hun verhaal" wel kwijt willen aan de krant. Een beetje draaien aan de woorden en aan de werkelijkheid en je hebt weer een artikel klaar, knap hoor! Wij zijn het onderhand wel gewend dat we het nooit voor iedereen goed zullen doen, maar gelukkig blijven er nog meer dan genoeg mensen over die wél blij zijn met onze diensten en onze dieren. Dat vinden we ondermeer terug in ons gastenboek en in onze mailbox en dat dat ons héél goed doet, zeker na zo'n onzin-artikel in de krant, dat hoeven we niet uit te leggen denk ik!

woensdag 30-12-2009 Met het einde van 2009 in zicht ..... ..... zijn er weer hondjes die een nieuw thuis hebben gevonden. Vandaag heeft Aiki de Husky ons verlaten om naar zijn nieuwe thuis in Amersfoort te gaan, morgen vertrekt onze kleine kanjer Brutus en Curly zal vanaf morgen in Arnhem gaan wonen. De pupjes die nog bij ons aanwezig zijn doen het lekker, ze groeien als kool, ontwikkelen zich goed in karakter en zijn klaar om naar hun nieuwe thuis te gaan. Morgen worden de 2 kleine boxertjes gechipt en mogen ook zij op voor adoptie. Met het oog op de jaarwisseling is het misschien handig om, behalve bij het heffen van het glas en het iedereen voorzien van de beste wensen, nog even stil te staan bij de huisdieren die elk jaar weer in paniek de straat op vluchten. Veelal gebeurd dit tijdens het moment dat iedereen naar buiten gaat om naar het vuurwerk te kijken. Wees daar op bedacht!! Mocht u een hond hebben die bang is voor vuurwerk, probeer hem dan in een ruimte te steken waar het goed verlicht is zodat het oplichten van het vuurwerk in de lucht niet zo opvalt. Laat hem rond een uur of 22.00 nog een keer uit en houdt hem daarna binnen tot het geknal voorbij is. Leg hen zeker niet vast aan een ketting!! Daarin kunnen zij zich verstrengelen en zichzelf wurgen. Ook poezen kunnen enorm panikeren van vuurwerk. Houdt ze binnen vanaf vandaag en wacht een paar dagen met hen weer buiten te laten. In paniek kunnen ze de vreemdste toeren uithalen met alle gevolgen van dien. Voor ons betekend de jaarwisseling meestal dat we van hot naar her moeten rijden met de ambulance om de verloren gelopen dieren op te halen en tijdelijk hun opvang te geven in ons asiel. Tot in de vroege uurtjes komen de telefoontjes binnen van de politiediensten van onze regio's. We hopen elk jaar weer dat de mensen met oudjaar net zo goed hun voorzorgen zullen nemen voor hun huisdier als dat men doet om lekkere versnaperingen op de tafel te kunnen zetten. Dus, denk ook goed aan uw hond, kat of andere dieren als u de toastjes gaat serveren!!! Een prettige jaarwisseling gewenst namens ons allemaal!!!!!

vrijdag 25-12-2009 Nog meer verwaarloosde pups ..... Met de kerst in zicht kregen we een verontrustend telefoontje van een mevrouw uit Waregem. Zij wist ons te vertellen dat er bij haar in het appartementencomplex 2 pups waren achtergelaten die al 6 dagen zonder eten en drinken zaten. De mevrouw had de wijkagent al verwittigd en ook naar de politie gebeld. Toen wij ter plaatse kwamen werden de 2 pups door de eigenaar van het appartement (dat hij had verhuurd aan iemand anders) naar buiten gehaald. Het bleken Boxermixjes te zijn van zo'n 12 weken oud. Mager, uitgedroogd en klein maar toch met een kwispelend staartje hebben we ze meegenomen. We kregen te horen dat er al 4 nestgenootjes overleden waren! In het asiel wederom een rode lamp opgehangen, een lekkere warme deken in de mand gelegd en een klein beetje water en eten klaar gezet. En dat smaakte!!! Onze dierenarts kwam die middag langs en heeft de pups nagekeken en voorzien van hun eerste vaccintje. Met veel kleine porties eten en drinken verspreid over de dag zullen ze snel weer hun normale gewicht bereiken zonder dat hun maag en/of darmen van slag zal raken. Het laatste dat je bij pups wilt zien is dat ze aan de diarree raken, zeker als ze erg mager zijn want dan hebben ze geen reserve om op terug te vallen. We zijn heel blij dat de mevrouw aan de alarmbel heeft getrokken en actie heeft ondernomen want veel langer hadden deze 2 kereltjes het niet meer volgehouden. Nu zitten ze heerlijk warm en met een gevuld buikje bij ons en we hebben goede hoop dat het helemaal goed komt met hen. Verder willen we nog iedereen bedanken die spontaan bij ons asiel langs kwamen met kerstkadootjes. De koekjes, zakken honden- en katten voer e.d. worden enorm gewaardeerd!!! Thanks!!!

maandag 21-12-09 Wonderlijke witte wereld.... Halverwege deze week begonnen de eerste sneeuwvlokjes te vallen en nu is heel Belgie in een wit laken gehuld. Dat deze barre weersomstandigheden de fanatieke hondenliefhebber niet tegen kan houden hebben we wel gemerkt. Afgelopen week zijn er zeer veel honden geplaatst waarvan een groot deel bij onze noorderburen in Nederland. Hieronder de geluksvogels van deze keer: We hadden verwacht dat er toch wel een aantal mensen zouden afhaken ivm de grote afstand die er gereden moest worden door sommigen, maar nee, iedereen die een afspraak had is gekomen!!!! In de avond druppelde de mailtjes binnen van een paar adoptanten. Eentje spande er wel de kroon hoor. De nieuwe baasjes van Boomer ( nu Jules ) waren pas om 20.15 uur weer terug thuis! Overal dikke lange files, natuurlijk bij Antwerpen ... waar anders :o) Nu glijden we voorzichtig van en naar het asiel, want strooien gebeurd maar op enkele plaatsen. De dierenambulance heeft al een paar keer vast gezeten, vooral in de Vlaamse Ardennen, met al die steile wegen, is het prijs. Gelukkig waren er helpende handen die onze wagen weer op de route hielpen, mensen die hielpen duwen en zelfs een vriendelijke vrachtwagenchauffeur die ons met zijn wagen de weg op heeft geholpen. Bij deze willen we hen nog even hartelijk bedanken!!

donderdag 17-12-09 Wat zijn we lang uit beeld geweest!!! Jawel, daar zijn we weer! Het heeft lang geduurd, druk druk druk, pc ziek en naar de dokter ..... die was dus echt kapot, daarna weken uit de lucht met de site, nog meer drukte, nog meer gedoe, andere pc installeren enzzzzzzzzzz. En wat schiet er dan zoal bij in? Onder andere het updaten van deze pagina :o) Het is teveel om op te noemen waar we in die tussenliggende tijd allemaal mee bezig zijn geweest. Maar wat hebben we in de afgelopen periode zoal opgevangen? Wel, een aantal geiten, een paar schapen, een pony en een paard, nog meer geiten en dan natuurlijk een heleboel honden en katten. Dan was er nog een kerkuil (prachtig beestje) dat naar de vogelopvang in Beernem is gegaan voor verdere verzorging en een doos met puppies (zij zijn nog in het asiel). Deze pups zien er uit alsof ze nog maar een week of 7 zijn, maar helaas zijn ze zeker al 10 weken oud. Zwaar ondervoed, mager, koud en met een buik vol wormen zaten ze in een doos. Vijf kleine Bullterriermixjes. Meteen de rode warmtelamp opgehangen, een lekkere mand met dikke kleedjes erin, voer en water en vooral ontwormmiddel!! Wat er uit deze kleine ukkies is gekomen ga ik niet woordelijk omschrijven, maar laten we maar zeggen dat wij de komende tijd geen spaghetti op ons menu zullen hebben staan! De foto's van dit vijftal volgen z.s.m. op onze hondenpagina, want de kleintjes zijn inmiddels genoeg aangesterkt om het leven voort te zetten in een liefdevol thuis. Morgen krijgen ze hun chipje van onze dierenarts en dan zijn ze klaar voor adoptie, klaar voor de grote wereld en klaar om hun nieuwe baasjes te ontmoeten! Hieronder een sfeerfoto van onze Bambam die zijn eerste voetstapjes in de sneeuw heeft gezet. Het kereltje is inmiddels gecastreerd door dierenarts Sam Verstraete uit Ingelmunster ( oh wat waren we zenuwachtig!! ) die met grote zorg en voorzichtigheid de operatie heeft uitgevoerd. Sam, nogmaals bedankt he!!

dinsdag 01-09-09 Veel goed nieuws .... Van de vele honden die als verloren bij ons binnen gekomen waren ging gelukkig het overgrote deel weer terug naar zijn of haar eigenaar. De overblijvers hebben bijna allemaal een nieuw baasje gevonden en dat ging weer in een dusdanig rap tempo dat het bijna niet bij te houden was. Een verloren gelopen hond blijft minimaal 14 dagen bij ons in het asiel zodat het baasje de kans heeft om langs te komen. Tijdens de vakantieperiode hebben we deze minimaal aantal dagen verlengt met een week extra omdat we vonden dat 14 dagen eigenlijk toch wat aan de korte kant was aangezien de meeste mensen toch al gauw zo'n 14 dagen met vakantie zijn. Door het verlengen van die minimale verblijfsperiode met 7 dagen betekende het wel dat wij de afgelopen weken bijna uit ons voegen barstte door de hoeveelheid honden in ons asiel. Af en toe was het een gekkenhuis, maar het resultaat was wel dat we hierdoor veel honden weer konden herenigen met hun bruingebakken baasjes. De "pechvogels" die niet opgehaald werden door hun eigenaar vonden al snel een nieuw thuis en daarmee is de grootste drukte achter de rug.                     Dancer, Laika, Mila, Saphire, Simba, Proske en nog een aantal kittens vonden een nieuw thuis. Opvallend was wel dat we verrassend veel honden hebben moeten ophalen bij cafés waar ze schijnbaar zo naar binnen liepen..... Was de warmte de oorzaak en waren zij op zoek naar een verfrissend drankje, of was het slechts toeval? Mijn antwoord zou zijn dat de gemiddelde hond veel slimmer is dan de mens denkt :o) Heugelijk nieuws te melden over het leven van onze trouwe inspecteurs Frederik en Lieselot. Hun gezin zal voortaan bestaan uit 3 personen door de geboorte van hun oogappeltje Ward. Deze toekomstige inspecteur van ons asiel trok de weegschaal naar 2.850 kg bij de geboorte, telde 49 centimeters en kwam op 26 augustus jl. zijn pappa en mamma vergezellen. Wij wensen dit kersverse gezinnetje alle geluk, liefde en gezondheid toe. Enne .... Ward ..... kerel, maak er iets moois van jongen!!!

donderdag 20-08-09 Gedumpt ..... in de meest letterlijke zin van het woord Het is weer even geleden dat ik deze pagina met "vers" nieuws heb voorzien. Ik zal de warmte vooral maar de schuld geven, maar de drukte en de ellende die we de laatste tijd voor ogen hebben gekregen hebben nou niet bepaald voor frisse zin gezorgd om eens prettig aan de website te werken. Het is ronduit schokkend wat de mens doet met hun meest trouwe vriend op aarde, de hond. Na een hondenleven lang voor zijn mensen te hebben klaar gestaan, hun lief en leed te hebben gedeeld en hun huis en huisgenoten te hebben beschermd is het voor sommige onder ons blijkbaar nog steeds te veel gevraagd om hun hond te voorzien van een waardig einde. Nee, zij rijden liever een heel eind om met de auto om ze vervolgens maar ergens op straat te dumpen. Dit Mechels Herder teefje is een levend voorbeeld van hoe het NIET moet. Uitgemergeld, zo goed als blind en wankel op haar pootjes heeft ze het een dag lang volgehouden om de mensen die haar wilden pakken te ontwijken. Toen ze echt uitgeput was is het de mensen gelukt om een leibandje om haar hoofd te doen en de politie te bellen. Zo'n beestje weet echt niet wat haar overkomt, is in paniek en bijt van angst naar de mensen die haar willen helpen. In het asiel heeft ze een kennel gekregen in een rustige ruimte en heeft heel lang liggen slapen. Natuurlijk is ze niet gechipt en heeft ze geen tatoeage in haar oor, anders was het "baasje" zo het haasje, want de politie kan ook niet lachen met dit soort wanpraktijken.                   Een paar dagen later kregen we de oproep om een soort poedel op te gaan halen ...... Inderdaad, tussen de vervilte vacht en het overtollige vel van magerte, zat een hondje dat vast ooit eens als knappe poedelkerel door het leven ging. Dit beestje kon niet eens meer lopen. Wederom geen chip of tatoeage, want zo slim zijn dan wel. Bewust gedumpt dus! De volgende ochtend troffen we hem dood aan in zijn mandje, helemaal opgekruld als een klein bolletje, zo triest. We weten dat mensen nog altijd in staat zijn om dit soort dingen doen, maar toch staan we steeds weer verbaasd en vol verontwaardiging te kijken als we het meemaken. Hoeveel asieldieren je in die dagen ook voorziet van een nieuw thuis, hoeveel mensen er ook gelukkig de deur uit stappen met hun nieuwe lieveling, je kunt je gedachtes niet uitschakelen. Altijd blijft de vraag door je hoofd spoken met "waarom?". Als je er met iemand over praat vragen ze vaak:"Jullie zien dat zo vaak, kom je dat niet een beetje gewoon?". Nee lieve mensen dit went nooit en dit kom je echt van zijn leven nooit gewoon.

dinsdag 04-08-09 Update Bambi ( BamBam ) ...... Het is een drukke week geweest, te druk om achter de pc te kruipen en alles te vertellen, soms zelfs te druk om even iets te eten en zelfs af en toe te druk om aan de nodige slaap te geraken. Maar goed, dat is het "leven". In ieder geval, de koe is terug naar zijn weiland, Paard Kashmir heeft nog veel last van zijn been en staat nu onder de behandeling van de dierenarts. En dan nu de update over ons hertenkalfje. Zoals je op de foto's kunt zien is er een zeer grote vriendschap ontstaan tussen BamBam en Shanti. Die 2 spelen heel wat af samen en Shanti is veel te vinden in de buurt van BamBam. Vanwaar nu ineens die naam BamBam ( van de Flinstones afgeleid )?? Wel, het ventje is dusdanig dol op zijn flesjes dat hij al enorme kopstoten uit gaat delen als het hem niet snel genoeg gaat. Het is het gedrag dat hij toont wanneer hij bij zijn mamma aan de uier zou drinken, het zogenaamde "loskloppen" van de melk. BamBam verblijft nu het grootste deel van de dag buiten en eet al veel groentjes als gras, klavers, schors en kruiden en veel aarde! Was zijn ontlasting eerst nog echte "flessenpoep", nu zijn het al keurige keuteltjes als van een konijn. BamBam is een nieuwsgierig mannetje. Alles moet worden onderzocht, geproefd en zo gaat het ook met de dieren. Hij heeft een lievelingskip die altijd bij hem in de stal slaapt, hij heeft kennis gemaakt met de pony's, de paarden en geiten, de kippen, de schaapjes en natuurlijk al onze honden en katten. En als hij moe is? Dan gaat hij voor zijn staldeur staan :o) Oscar, Laika en Bobke zijn de geluksvogels van deze keer. Samen met een schattig grijs kruising poedeltje ( was net te laat om er een foto van te nemen ) zijn ze allemaal voorzien van een liefdevol thuis met een eigen mandje en eigen mensen om mee te spelen. Ook zijn er 6 kittens geplaatst, echt top!!! Hieronder nog een paar foto's van ons huishertje, hij doet het zo goed en is echt geweldig leuk!

zaterdag 25-07-09 Dolle koe, verwaarloosd paard enz .... De afgelopen nacht heeft de politiedienst van Roeselare uren aan een stuk getracht om een jonge koe van de openbare weg af te krijgen. Al vanaf 01.00 uur waren zij bezig met de jacht op deze jonge vaars en steeds weer lukte het haar om uit de handen van de politie te blijven. In de ochtend hebben ze ons om assistentie gevraagd en is de ambulance met trailer op weg gegaan om deze jonge en dolle meid figuurlijk bij de horens te pakken. Dit ging niet geheel zonder slag of stoot en uiteindelijk moest er een dierenarts aan te pas komen om de koe te verdoven. Het dier begon in de trailer pas echt te panikeren en ze had zich al een aantal keren omgedraaid in de trailer door gewoon op haar achterpoten te gaan staan! Tegen zoveel "geweld" is een trailer ook niet bestand dus was dit de enigste manier om een veilige rit naar huis te kunnen garanderen. Nog dronken van de verdoving wankelde ze bij ons de stal in en vroeg zich waarschijnlijk af waar ze nu weer was beland. De eigenaar is inmiddels bekend. Gisteren kregen we een melding van een bekende van ons over een paard dat uit een manege was gehaald. Of wij het wilde opvangen want "hij kon wel wat extra's gebruiken". Graatmager, met een dik opgezwollen achterbeen en een flinke wond op zijn borst kwam de grote ruin naar ons toe gesjokt. Wat is ie groot!!!! Ik ben zelf 174.5 cm groot, maar ik kan echt niet over zijn schoft heen kijken!! Geschokt door zijn fysieke toestand hebben we hem opgeladen en meegenomen. Kashmir, zoals wij hem noemen, is ongeveer 15 jaar en heeft gewerkt als manege paard. Toen hij te mager werd door het vele werken is hij  in een kleine stal gestoken zodat hij minder bewegingsruimte had en dus "sneller" in gewicht zou aankomen. Het resultaat is (behalve een dik been van het slaan tegen de muur van de stress en een kapot geschaafde kont van het draaien in de te kleine stal) een depressief paard wat de zin in het leven verloren heeft. Kashmir staat nu hele dagen bij ons op de wei, krijgt bijvoeding, de nodige verzorging voor zijn wonden en been en een heleboel aandacht en knuffels om hem weer gezond én vrolijk te krijgen. Tot ons grote verdriet moeten we u melden dat één van de 3 "blinde" kittens (zie zaterdag 11-07-09) is overleden. Het cypers gestreepte kittentje dat er het ergst aan toe was heeft het niet gehaald. Het zwartje gaat redelijk, het muisgrijze doet het nog het best maar was dan ook het "minst" erg aangetast van het trio. De zwarte kip en haar kuikens (zie dinsdag 07-07-09) hebben het prima naar hun zin. Ze scharrelen heel wat af en de kuikentjes zijn al aardig gegroeid. We zijn heel benieuwd hoe ze gaan uitgroeien, want dat is nog een verrassing aangezien we niet weten wat voor soort haan deze kleintjes als pappa hebben gehad :o)

woensdag 22-07-09 Vakantie, verlofdagen, onweer en hereniging ..... De vakantie is definitief begonnen. Voor degene die nog geen vakantie hebben was dit weekend veelal een verlengd weekend en voor de liefhebbers van natuurgeweld waren de zware onweersbuien genieten met hoofdletters. Normaal zijn we niet geopend voor bezoekers op de maandag, maar nu het zo druk is geven we de baasjes graag de kans om hun troetel op die dag op te komen halen. Je verwacht altijd weer dat mensen blij zijn om hun hond weer te zien en gelukkig is dat vaak ook zo, maar maandag was er toch iemand die ons goed heeft doen verschieten. Op de parking konden we al aan hem zien dat hij niet happy was. Toen hij binnen kwam wandelen begon hij al te mopperen op zijn hond die hij nog niet gezien had. "Het is dat er een chip in zit anders was ik er niet om gekomen", zei hij boos, "moet ik op mijn verlofdag achter mijn hond gaan rijden!". "Tja meneer, er zijn nu eenmaal veel honden die graag hun neus achterna gaan als er erfafscheiding is die hen tegen houdt". Na nog meer gemopper en geklaag kreeg meneer zijn hondje, een Jack Russel Russel, in zijn armen en liep hij er mee naar buiten. Buiten gooide hij het hondje gewoon op de grond!!! Dat vonden wij niet kunnen en wilde een babbeltje maken met deze "meneer". Daar had hij echter geen oren naar, liep naar de auto, foeterde de hond de auto in en reed met volle vaart weg. Dan sta je toch raar te kijken als je verwacht dat de mensen blij zijn om hun hondje weer gezond en wel terug te zien.  Nu is het al druk in het asiel vanwege de weglopertjes waarvan de vakantievierende eigenaars in goed vertrouwen de zorg hebben overgedragen aan vrienden, familie of buren ...... de zware onweersbuien hebben ons asiel met honden overspoeld. Om de haverklap ging de telefoon en werden we van hot naar her gestuurd om de in paniek ontsnapte honden op te vangen. Mensen vergeten vaak dat honden ( maar ook katten! ) daar bijzonder bang van kunnen zijn. De deur op een kiertje of een hek niet goed op slot en weg zijn ze. Gelukkig zijn de meeste honden weer herenigd met hun baasje en waren deze wél heel blij om hun dier weer mee naar huis te kunnen nemen. Behalve vrolijke vondelingen is er ook een vrolijke asielzoeker vertrokken. Onze dikke, altijd opgewekte en speelse Bardos gaat vanaf vandaag lange wandelingen maken aan het strand van Blankenberge. We weten zeker dat de kilo's er af zullen vliegen bij hem!! Ook hebben er weer 2 kleine kittens een nieuw thuis gevonden. Toppie!!!

zaterdag 18-07-09 Nog zoveel meer dieren dan honden en katten ..... Wat de meeste mensen misschien (nog) niet weten is dat wij instaan voor de eerste opvang van alle dieren. Niet alleen honden, katten, knaagdieren en neerhofdieren worden door ons opgehaald en opgevangen, maar ook reptielen, roofvogels en alle soorten in het wild voorkomende dieren vinden bij ons een tijdelijke veilige plaats. Er zijn al diverse schildpadden en slangen (korenslang, python ed) de revue gepasseerd, complete aquaria (zoet- en zoutwater), kerkuilen, herten, zwijnen, ganzen en noem het maar op. Zelfs een wasbeer, een wallaby en een aap zijn gasten geweest van ons asiel. Recentelijk hebben we ook weides en stallen tot onze beschikking. Dat was hard nodig ook! In 3 maanden tijd hebben we daar al 3 pony's, een hangbuikzwijn, een geitenbok, een dwerggeit, 2 schapen en uiteraard onze Bambi in kunnen opvangen. Als "project" voor onze weides hebben we gekozen om een paar gepensioneerde paarden en/of pony's op te vangen. De Shetlanders Iwan (19 jaar) en Jenny(20 jaar) beten het spits af, gevolgd door New Forest pony Jasmine (20 jaar) en nu is ook BWP Miss Galante (25 jaar) bij ons gekomen. Allen hebben hard gewerkt als show-, fok-, manege- of wedstrijdpaard. Hun voormalige baasjes zijn blij dat ze een ander, overigens gratis, alternatief hebben gevonden voor hun lieveling dan het slachthuis. Een toch behoorlijk onwaardig einde voor een dier dat zo hard heeft gewerkt voor ons, de mens. Hier genieten ze van hun welverdiende rust. En wij? Wij genieten elke dag met ze mee! Foto's van hen volgen binnenkort. De geluksvogel van vandaag is Zohra. Deze prachtige Rottie is op de valreep van sluitingstijd mee naar Nederland vertrokken. Wij wensen Zohra en haar nieuwe nieuwe roedelgenoten heel veel plezier samen!!!

vrijdag 17-05-09 Triest nieuws ... maar met een prachtig staartje ..... Vorige week werden wij opgeroepen om te assisteren bij het "leeghalen" van een verlaten woning. De bewoners waren met de noorderzon vertrokken en hadden kippen en een Berner Sennenhond achtergelaten. De woning stond al met zekerheid 4 dagen leeg, maar het vermoeden bestaat dat het al langer zo was. Enkele kippen waren al overledenen, de overige 5 (zo broodmager) zijn met ons mee naar huis gegaan. De Berner Sennen was een ander verhaal. Die liet zich niet zomaar uit zijn huis halen. Er moest een familielid aan te pas komen om hem aan te lijnen en mee naar buiten te nemen. Eenmaal buiten konden wij hem overnemen en in onze ambu steken. Het was een beer van een hond, in alle opzichten. Eenmaal in onze kennel gedroeg hij zich de eerste dagen behoorlijk agressief. Normaal gedrag gezien de omstandigheden waar hij, Pascoe, uit gekomen is. Maar naarmate te tijd vorderende begonnen we het toch somber in te zien voor deze grote verwaarloosde beer. Toen kregen we telefoon. Een meneer die de hond kende van bezoekjes aan het "verdwenen" gezin, vroeg of wij hem nog hadden. Natuurlijk. Of deze hond misschien geschikt was om het terrein van zijn vader te bewaken. Natuurlijk! Mocht hij eens komen kijken? Natuurlijk!!! Gisteren was het dan zo ver. Op de foto's hieronder kunt u zien hoe dit verliep. vol klitten en achterdocht net uit de kennel           -  voorzichtig kennismaken  -  een vriendelijk pootje  -  een blije Pascoe! Pascoe gedroeg zich formidabel!! Wij stonden allen versteld van de metamorfose die deze hond qua gedrag had ondergaan. Er was een hele duidelijke klik tussen Pascoe en zijn nieuwe baas. Pascoe ging op commando zitten, gaf pootjes en pakte zijn koekjes heel voorzichtig aan. Dit ging goed zeg!!! De meneer heeft besloten om Pascoe te adopteren en Pascoe mag gaan "werken" voor de kost. Het is een groot terrein dat bewaakt moet worden en dat doet hij erg graag, dus dat deze hond een gelukkig leven tegemoet gaat is een ding dat zeker is. Uiteraard waren wij zo blij met deze ommekeer en dat Pascoe een nieuwe kans op geluk kreeg dat wij geen adoptievergoeding hebben gevraagd. Tenslotte is er nog heel veel werk te verrichten aan deze beer om zijn vacht weer toonbaar te krijgen. We moeten er niet aan denken wat we hadden aangetroffen als we dagen later bij de woning waren gearriveerd...... Nu is Pascoe blij, zijn de kippen die hier rondscharrelen ook blij en wij vinden het geweldig!! Zo krijgt dit trieste verhaal toch nog een prachtig staartje!

woensdag 15-07-09 Van alles wat ... Na een onrustige nacht volgde een onrustige ochtend. Vannacht moest er een losgebroken pony opgehaald worden en de volgende ochtend een verdwaald schaap .... en zo was het ineens druk in onze stallen. De ene box gevuld met Bambi, de andere met de pony en nog eentje met een enorm schaap. Gelukkig zijn van beide de eigenaren uitgekomen en zijn zowel de pony als het schaap weer herenigd met hun eigenaar. Ook in het asiel was het weer druk vandaag. Veel bezoekers voor alle kittens en zelfs mensen die een doosje kattenbrokjes kwamen brengen, zo lief! Onze honden "profiteren" van de vakantieperiode die is aangebroken. Er zijn altijd mensen die het leuk vinden om een wandeling te maken en nemen dan voor de gezelligheid een hond mee van het asiel. Leuk voor de mensen, leuk voor de hond en leuk voor ons als we ze allemaal zien genieten. Een paar baasjes kwamen langs om hun viervoetige vriend op te halen die op eigen houtje aan het wandelen waren gegaan. Altijd fijn om die herkenning te zien tussen baas en hond. En Bruno was vandaag onze geluksvogel!! Hij heeft een heel fijn thuis gevonden waar hij het vast en zeker naar zijn zinnetje gaat hebben. Hij heeft een paar roedelgenoten om mee te spelen, mensen die gek op hem zijn en als hij heel braaf is mag hij mee als ze gaan wandelen met de paarden. Er zijn er vast die er jaloers op zouden zijn ....

maandag 13-07-09 Hoera ... De reacties op onze drie gehandicapte kittens zijn overweldigend geweest! Zoveel lieve mensen die deze kleintjes met liefde wilden opvangen, het is hartverwarmend dat er toch nog zoveel mensen zijn die zich geheel belangeloos voor dieren willen inzetten. Gelukkig kunnen we u met blijdschap melden dat een van onze vrijwilligsters deze 3 kittens onder haar hoede heeft genomen voor verdere verzorging. Zij heeft onlangs een paar poezen verloren wegens ouderdom en als deze kleintjes het redden zijn ze verzekerd van een heel mooi leven. Tevens willen wij de VZW Zwerfkat in Nood II bedanken voor hun aanbod om de kittens liefdevol op te willen nemen. Wij zullen hen zeker contacteren wanneer er weer kittens bij ons gebracht worden die er zo ernstig aan toe zijn als deze laatste.

zaterdag 11-07-09 Veel blijdschap maar ook intens verdriet ... Een drukke dag op het asiel. Veel bezoekers! Een aantal mensen kwamen eindelijk hun langverwachte "droomhond" ophalen en zo zijn Dizmo en Bijouke naar hun nieuwe thuis in Nederland vertrokken, fantastisch!! Weer andere mensen kwamen kijken naar de kittens. En ja, ook daar zijn er weer een paar van mee naar hun nieuwe thuis, hoera!! Er werden wat gevonden kittens gebracht, mooi dik, lekker gezond en heel speels, leuk!! Maar toen ..... Eerst kwam er een dwergkonijn binnen dat gedumpt was in een voortuin, die is zolang met ons mee naar huis. Vervolgens een mammapoes die nog maar net klaar was met bevallen en dus met 4 pasgeboren kittentjes en al binnen kwam in een metalen kooi, zo zielig en zo stijf van de stress dat ze alleen maar kon grommen en brommen. Maar het ergste moest nog komen. Een kartonnen doos met 3 kittens waarvan de oogjes helemaal dicht en kapot zijn van de etter, ongeveer een week of 3 a 4 oud, mager, onder de "beestjes" en duidelijk nog nooit verzorgd. Dan breekt je hartje. Wat moet je doen? Hun oogjes zijn van binnen helemaal kapot, niet meer te redden, blinde kittens .... is dat een goed plan? Ik vind van niet. Er zal niet veel anders overblijven dan een moeilijke beslissing te nemen. En zo eindigt een dag die zo leuk begon toch weer met een rotstemming. De vrolijkheid die je voelde bij het plaatsen van de hondjes is verdwenen als sneeuw voor de zon. Werken in een asiel brengt niet altijd leuke dingen met zich mee. De realiteit is soms heel hard. Op de ene foto ziet u de moeder met haar kittens, zij durft zich niet te verliggen uit angst. Zij heeft met haar kittens een speciale ruimte gekregen om op haar gemak te komen en zich te kunnen concentreren op het groot brengen van haar baby's. De andere foto is van "de doos met kittens". Ik vraag me af wat voor een gevoel u daarbij krijgt.

dinsdag 07-07-09 Einde samenwerking zone MIRA in zicht ... en meer.... Na 15 jaar komt er een einde aan de samenwerking tussen Folyfoot en de politiezone MIRA. Wij hebben besloten om het contract op te zeggen omdat wij niet willen werken volgens de regels die de huidige politiecommissaris en burgemeester ons willen opleggen. Wij zijn voorstanders van een sterilisatie/castratie-project, maar de gemeente vindt dat schijnbaar een te dure oplossing voor alle wilde katten. Hun oplossing was dat wij kattenvallen zouden plaatsen en van de circa 10 dieren de we daarin zouden aantreffen we er een paar zouden laten steriliseren/castreren en de rest moest dan maar  worden ingeslapen. Wij willen niet dienen als eindstation voor dieren en kunnen niet kiezen welke kat mag blijven leven en voor welke kat het leven ophoudt. Hierdoor hebben we besloten om een streep te trekken door de samenwerking. Wat betreft de wilde katten is het met ingang van vandaag afgelopen en voor de opvang van honden, katten en alle andere huisdieren wordt de samenwerking stopgezet per 1 augustus aanstaande. Vandaag was een zeer drukke dag op het asiel. Vele honden werden herenigd met hun baasje na hun "uitstapje" en Sudo en Roesty vonden vandaag een nieuw thuis! Er liep al een tijd een zwarte kip met een woest kapsel te scharrelen rondom ons asiel. Ze pikte haar graantje mee van de kattenbrokjes die bij ons altijd klaar staan voor een paar katten die aan ons asiel zijn afgezet. Maar de laatste tijd moesten we haar gezelschap om de een of andere reden missen. Vandaag zijn we er achter gekomen waarom we haar zolang niet gezien hebben .... vol trots kwam ze paraderen met 10 piepkleine zwarte kuikentjes om haar heen. Deze keer eens geen kittens of pups wat jonge dieren betreft, maar kleine kakelverse kuikentjes!

maandag 06-07-09 Update Bambi en nog meer..... Bambi, zo hebben we hem genoemd. Weinig origineel maar wel heel toepasselijk :o). Je kunt toch maar aan 1 naam denken als je zo'n klein wezentje ziet, je zit gelijk terug in je kindertijd, welke leeftijd je ook hebt. Het gaat goed met het kleine ventje. Zijn flesjes gaan er gretig in en af en toe begint hij al ergens aan te knabbelen buiten. Bambi is inmiddels grote vrienden met de honden en met sommige van onze katten. Heel dapper rent hij al achter de honden aan als ze aan het spelen zijn, maar oh wat is het eng als ze bij het terugkomen achter hem aan rennen :o)) In het asiel zelf is het bere druk. De vakanties zijn hier en daar begonnen en veel "oppassers van honden van de buren" nemen het niet zo nauw met het oppassen met als gevolg dat er veel honden opgehaald moeten worden die op straat gevonden worden. Ook is het weer kittentijd. Altijd een tijd om vrolijk van te worden. Pluizige wollebaaltjes die springen en miauwen, spelen en omvallen in een diepe slaap. Helaas is kittentijd ook een trieste tijd geworden. Om de haverklap staat er weer een doos met veel te jonge kittens bij onze poort, sommige slechts enkele dagen oud met de ogen nog dicht en onder de vlooien. Het huilen staat ons dan nader dan het lachen.

zaterdag 04-07-09 Hallo beste vrienden van ons asiel en alle andere dierenvrienden! Vanaf vandaag gaat onze nieuwe rubriek van start. We zijn begonnen met het laatste nieuws van onze nieuwspagina, het mooie zwarte lammetje, en gaan nu van start met al het "verse" nieuws in een andere vorm. Het zal niet dagelijks maar wel zo vaak mogelijk zal worden bijgehouden. Er gebeurd zoveel in en rond een asiel dat we het wel de moeite waard vonden om dat met u te gaan delen. We hopen zoveel mogelijk leuk nieuws te brengen, maar het leven is niet altijd even leuk en aardig dus zal er ook wel eens een verdrietig bericht tussen zitten. We starten met het nieuws van de afgelopen week. Het hoogtepunt was toch wel dat we voor alle Bulgaarse Mengelmoesjes een nieuw liefdevol thuis hebben kunnen vinden!!! En het bijzondere van de afgelopen week was dat we een hertenbaby hebben moeten ophalen met onze ambulance. Daarover meer de volgende keer!!

zaterdag 23-05-09 Verwaarloosd pasgeboren lammetje gevonden tijdens de Omloop van Kluisbergen Op zaterdagavond 23 mei jl. kregen wij de melding van de politiedienst de Vlaamse Ardennen dat er door wandelaars een lammetje gevonden was en vroegen de assistentie van onze dierenambulance. De agent in kwestie zou zolang het lammetje in een kartonnen doos steken. "Dan moet het wel nog een heel kleintje zijn", dachten wij meteen, maar hoopten natuurlijk dat wij er naast zouden zitten met onze gedachtes. Helaas, ons vermoeden bleek juist te zijn. Het lammetje is nog maar een aantal dagen oud, zit van voor tot achter onder de aangekoekte modder, is broodmager en heeft enorme diarree. In allerijl werden er meteen babyflessen en babymelkpoeder ingezet om het kleintje te kunnen voorzien van voeding. Gelukkig accepteert het de speen meteen, dat is al een zorg minder. Nu moeten we nog zien om de diarree onder controle te krijgen. De kleine spruit loopt ons overal achterna en we hebben hem dan ook de naam Shadow (schaduw) gegeven. Hij verblijft in onze privé stallen op een dikke pak met stro en een warmte lamp. Een van onze eigen schapen helpt ons bij de zorg voor voeding. Zij heeft genoeg melk voor 2 maar wil Shadow nog niet accepteren. Voorlopig zal het laten drinken van Shadow bij haar nog met de nodige overtuigingskracht van ons moeten gebeuren. Wij gaan onze uiterste best doen om Shadow er bovenop te krijgen want Folyfoot zorgt niet alleen maar voor huisdieren, ook de neerhofdieren vinden bij ons een liefdevolle opvang. Hieronder enkele foto's van Shadow. Wij houden u op de hoogte! Update: Na een kleine week is Shadow terug naar huis. Blijkbaar was hij onder een hekje doorgekropen en met wandelaars meegelopen. Shadow bleek nog maar 2 dagen oud te zijn en van een speciaal ras, nl. een Ouessant Schaap, een mini schaap dat niet veel voorkomt. Omdat ons "mamma-schaap" haar adoptiezoon niet geweldig vond waren we overgeschakeld op speciale poedermelk voor lammetjes. Dit vond Shadow mega lekker en hij dronk dan ook gretig zijn flesje leeg elke 4 uur. Het gevolg was een goed gevuld buikje en een tevreden lammetje. We hopen dat Shadow het net zo goed blijft doen als hier en dat hij maar een flinke jongen mag worden.